Denizli Belediyesi Sevindik Bilgi ve Kurs Merkezi mizah ve çocuk öyküleri yazarı Savaş Ünlü’yü konuk etti. Belediyenin örnek uygulamalarından olan Bilgi Evleri ilk kez bir yazarı konuk etmenin sevinç ve mutluluğunu yaşadı. Sevindik Bilgi Evi’nde ilk kez yazarla karşılaşan öğrenciler çoğunluktaydı. Denizli Belediyesi Kültür ve sosyal İşler Müdürü Hüdaverdi Otaklı ile bilgi evine gelen yazar Savaş Ünlü öğrencilerin yoğun ilgisiyle karşılaştı.

Hüdaverdi Otaklı, Savaş Ünlü’yü sahneye davet ederken, belediye olarak bilgi evlerine verdiğimiz değer ortada. Sizlere elimizden gelen her türlü desteği vereceğiz. Belediyemiz karne armağanı olarak sizlere birer kitap verecek. Bizleri kırmayarak sizler için kentimize gelen Savaş Ünlü’ye çok teşekkür ediyor, kendisini sahneye davet ediyorum, dedi.

Savaş Ünlü, Denizli’de olmaktan dolayı duyduğu mutluluğu anlatıp kitap okumanın, tatili değerlendirmenin üzerinde durdu. “Çalışan, yorulan insanın en büyük isteğidir tatiller. Bir dönem boyunca yoruldunuz. Şimdi tatil dönemi. İki haftalık tatilde kuşkusuz dinlenecek, eğlenecek, hoşça zaman geçireceksiniz. Daha da önemlisi kitap okuyacaksınız. Bizleri mutlu eden en önemli uğraş kuşkusuz kitap okumaktır. Belediyemiz de sizleri düşünmüş, sizlere kitap armağan etmeyi uygun görmüş. Bu kitaplar sizlerin en değerli armağanları olmalı. Sizlere bol kitaplı, bol okumalı bir yarıyıl dinlencesi diliyorum, dedi.

Öğrencilerden gelen soruları da yanıtlayan Savaş Ünlü, günün anısına Hüdaverdi Otaklı ile kitaplarını imzaladı.

Yarıyıl tatili yaklaşıyor. Ocak ayının ikinci haftasındayız. Önceki yıllarda değişik kurumlardan kitap kampanyasıyla ilgili çalışmalar yapılırdı. Henüz bir kıpırtı yok şimdilik. Yaptığım etkinliklerin gazete haberlerini kesip arşivlerim. Bakkal züğürtleyince eski defterleri kurcalarmış. Ben de gazete haberlerine göz atıyordum. Denizli Belediyesi’nin yaptığı etkinlik haberi gözüme ilişti. Unutulmayacak bir etkinlik yaşamıştık. Çocuklardaki sevinci, mutluluğu anlatmaya sözcükler yetersiz kalırdı.

Birkaç semt evine gittik. Her yerde aynı manzara, mutlu çocuklar görüntüsü eksik olmadı. Çoğu öğrenci tekrar gelmemi istediler. Program akşama doğru bitmişti. Hüdaverdi Beyle belediyeye doğru yola çıktık. Bana soruyordu Hüdaverdi Bey, yoruldunuz mu hocam, hayır diyordum. Üç beş kez topluluğa konuşmaktan yorulmazdım. Belediyeye gittik. Hüdaverdi Bey, birer yorgunluk kahvesi söyledi. Kahvelerimizi içerken bir kucak dolusu belediyenin yayınlarından verdi. Hepsi de kapsamlı, özenle hazırlanmış kitaplardı. Denizli kentinin geçmişi, yaşanan tarihsel olayların kaleme alınmış biçimiydi kitaplar. Akşam yemeğini birlikte yememizi istedi. Ancak kaldığım otelde yemek vardı. teşekkür ederek yanından ayrıldım.

Denizli kenti de büyük, gelişmiş kentlerimizdendi. Çarşılarında, sokaklarında gezdim. O kadar çok arkadaşım vardı bu kentte. Hiçbirini arama gereğini duymadım. Gittiğim yerlerde insanları tedirgin etmek, rahatsız etmek gibi bir özelliğim yoktur. Kesinlikle evlerine gitmem. Dışarıda buluşmak gerekiyorsa buluşurum. O konularda biraz ince düşünürüm. Belki doğru belki yanlış ama bu huyumdan vazgeçemiyorum. Akrabalarımın yanında, evlerinde bile kalmam, kalamam.

Kenti gezdim. Akşam yavaşça inmeye başlamıştı. Siyah tül perde kentin üzerine örtülünce otelime ulaşmıştım. Bir şeyler atıştırıp bana verilen kitaplara göz atacaktım. Denizli’de güzel bir gün geçirmenin mutluluğu yeterdi bana…