Ocak ayı gazeteciler için "Kara", "Kötü" bir ay olarak anılır.

Her Ocak ayında ocağımıza ateş düşer...

8 Ocak 1996... Henüz 28 yaşında... Evrensel Gazetesi muhabiri Metin Göktepe'nin boynunda fotoğraf makinası, görevi başındayken öldürüldüğü gün. Polisler acımasızca dövmüşler, fenalaşınca da, "Duvardan düştü" yalanıyla duvar dibine bıraktıkları gündür.

Metin Göktepe polislerce dövülerek öldürülmüştür.

***

10 Ocak, geçmişte haklarımızın bize verildiği, bayram ettiğimiz ancak sonra birer ikişer tüm haklarımızı yitirdikten sonra "Çalışan Gazetecilerin Mücadele Günü" olarak andığımız gün.

Yüzümüz gülmesi gerekirken, o gün fırsat bularak sitemlerimizi ve taleplerimizi sıraladığımız gün olarak 10 Ocak'ı önemli görürüz.

***

19 Ocak günü, gazeteci Hrant Dink, kalleşçe ve kahpece kurşunlanmıştır.

Göz göre göre, desteklene desteklene işlenen bu cinayet Türkiye'de özgür gazeteciliğe olduğu kadar kardeşliğe de sıkılmıştır.

Gedikpaşa'da bir Ermeni yetimhanesinde yetişen, sol değerleri ile onurluca yaşayan bir insan. Vurulduğunda ayakkabısının altındaki yarıkların onun sürdüğü yaşamın bir belgesi olarak fotoğraflanması yürekleri burktu.

Hrant Dink cinayeti basit bir cinayet değildir.

Fikrin, düşüncenin karşılığını sözcüklerle veremeyenler taşeron katillere bu cinayeti işletmiştir. Vurulan bir Türkiye sevdalısı, azınlıkların korkusuz sözcüsü, bir barış güvercinidir; Hrant Dink.

Öldürülen Türkiye'de hukuktur, hak aramadır, özgür yaşamdır.

Hrant Dink'in karanlıklar içindeki cinayeti aydınlatılmalıdır.

Ancak bu iktidar döneminde bu cinayetin sır perdesi aydınlatılamaz, aydınlatılmayacaktır.

***

24 Ocak günü Uğur Mumcu'yu kaybettiğimiz gün.

Korkusuz bir gazeteci...

Yazılarıyla... Araştırmalarıyla... Kitaplarıyla... Konuşmalarıyla...

Aydınlık, çağdaş bir Türkiye yaratma umuduyla korkmadan yürüyen bir gazeteci. Genç gazetecilerin, bizim gibilerin "Ahh onun gibi olsam. Onun gibi yazsam" diye öykündüğü bir isim Uğur Mumcu...

1993 yılının soğuk bir gününde kalleş bir pusuda bomba ile katledildi.

Aradan geçen 22 yıl onu unutturmadı ve unutturmayacak.

Ölümünden sonra insanlarımız Uğur ismini daha fazla çocuklarına verir oldular. Ardından türküler yakıldı, kitaplar yazıldı.

Her 24 Ocak günü daha çoğalan kitlelerle anılır oldu.

"Çok yaşamak mı?", "Anlamlı yaşamak mı?" ikileminin en doğru yanıtını Uğur Mumcu veriyor. Elbette ki, "Çok uzun ve anlamlı yaşamasını ve daha çok üretmesini hepimiz çok isterdik" diyenlere yürekten katılıyorum.

Olmadı.

Uğur Mumcu öldürüldükten sonra da Türkiye'de laik, çağdaş yaşamın, Mustafa Kemal Atatürk Cumhuriyeti'nin, demokrasinin, insan hak ve özgürlüklerinin en büyük ve ölümsüz ismi olarak yaşıyor, yaşayacak.

***

Atatürkçü Düşünce Derneği Başkanı, Atatürkçülüğün ve bağımsızlığın ödün vermez savunucusu Cumhuriyet Gazetesi yazarıProf. Muammer Aksoy, 31 Ocak 1990 günü saat 19.05'te Ankara Bahçelievler'deki evine giderken öldürüldü.

Cinayetten iki saat kadar sonra gazeteleri arayan bir kişi, ''Tesettür konusunda İslam’a karşı takındığı tavır nedeniyle Müslümanlar tarafından cezalandırıldığını" söyledi.

Prof. Muammer Aksoy'un fotoğrafını taşıyan kişi Uğur Mumcu'ydu.

***

Ve Abdi İpekçi...

Galatasaray Lisesi mezunu... Yeni Sabah, Yeni İstanbul ve İstanbul Ekspres Gazetesi gibi çeşitli gazetelerde spor muhabiri, sayfa sekreteri, yazı işleri müdürü olarak çalıştı. Ali Naci Karacan'ın çıkardığı Milliyet Gazetesi'nin yazı işleri müdürü (1954), bir süre sonra da genel yayın yönetmeni oldu.

1961'den öldürüldüğü 1 Şubat 1979'a kadar gazetenin başyazarlığını da yürüten Abdi İpekçi, Türkiye Gazeteciler Sendikası, Türkiye Basın Enstitüsü Başkanlığı, İstanbul Gazeteciler Cemiyeti ve Uluslararası Basın Enstitüsünün ikinci başkanlığı, Basın Şeref Divanı genel sekreterliği gibi görevlerde bulundu.

İpekçi, Atatürkçüydü. Barış ve özgürlükten yanaydı.

Ülkenin bağımsızlığını, demokrasiyi ve bütünlüğünü savundu.

1 Şubat 1979’da eli kanlı katil tarafından öldürüldü ancak ne yazık ki bu cinayet de aydınlatılmadı.

***

Dedim ya Ocak ayı gazeteciler içinde demokrasiye, insan hak ve özgürlüklerine, laikliğe, çağdaş yaşama inanan insanların üzüldüğü ve mücadele azmini kamçıladığı aydır.

Yüreğimiz bu cinayetler aydınlatıldığında ve hukuken hesabı sorulduğunda aydınlanacaktır.

O günler de gelecektir.