Şu Ereğli'nin havası - suyu ne güzel biliyor musunuz?

Bilhassa bahar aylarında. Yaz aylarında...

Kır çiçekleri açıyor ya! şehrin her yerinde...

Doğal bir güzelliktir Kdz. Ereğli...

İnsanlar doğallığını bozmadıkça elbette, tam bir yaşam merkezi...

Sahili sevgililer dolduracak. Denizin yüreği coşacak.

Mavilik mi ararsın, beyazlık mı, yeşillik mi?

Ne ararsan var Kdz. Ereğli'de.

Ne ararsan var.

Yeter ki şehre kendini ver...

Günümüz insanları bir boşluk mengenesinde öyle sıkılıyorlar ki.

Oturdukları yerden kalkıp gezmeyenleri mi ararsın,

Teknoloji elinde pinekleyenleri mi?

Yürümeyi unutmuş insanlar durmaksızın basıyor gazın ayağına...

Betona yeniliyor toprak görmeyen nesil...

Bakın.

Kdz. Ereğli'ye bakın,

Sizi çağırıyor...

Kaç baharı kaç yazı kalmıştır ömrümüzün bilmeyiz...

Bildiğimiz kara kışta gelir çalar kapımızı...

Değerini bilmeli bu günlerin!

Yürek topraklarında da bahar la birlikte kır çiçekleri açmalı...

Bilhassa bu günlerde. Yoksa yenileceğiz tabiata. Tabiatı kesip biçerken!

Yüksel abim geldi ziyaretime.

İki çay içeceğiz.

Tam bir çiçek dostudur..

Çiçek gibi insanlar azaldı malumunuz müsaade ederseniz iki çiçek muhabbeti de edeceğiz çayların yanında...

- Ne oldu abi çiçeklerin diyorum. Çiçeklerinin halini hatırını soruyorum.

Eski iş yerinde bir dünya çiçekleri vardı...

- Sorma, diyor. Çiçek mi kaldı. Taşınırken dağıttım hepsini....

- Şaşırıyorum ve içimden diyorum çiçekler bir dostunu daha kaybetmiş... diye..Üzülüyorum da...

Ama Kdz. Ereğli kaybetmesin,

Çiçeklerini!

İzmirlioğlu gibi çiçekler ender yetişir ve sahip çıkmalıyız değil mi? Çiçeklere hep birlikte...

Rahmet ve minnetle anıyorum bu şehre kendini vermiş değerlerimizi.

Sevelim, kıymet bilelim ve yaşayanları ise soldurmayalım!