Benim hakkımda ne biliyorsan unut gitsin sevgilim

Bu yaşımda hayatın her türlü yüzünü gördüm. Ne keyifler içinde sıkıntı ile sabahı dar ettim. Aşkı için yaşamalı, sevdası için dönmeli dönecekse başı, Bahadır olanın...

Ve ben sevgimi yerin yedi kat dibine gömdüm. Kimse eşelemesin beni. Deşmesin artık...

Gün yüzüne yeni yeni çıkan karanlığım ben!

Sevgilim. Tanımadın beni hiç... Görmedin, duymadın, hissedemedin. Ben uzun bir yoldum, yürümedin. En başında geri döndün. Yüreğin kirliydi ben biliyordum.

Ama seni öyle kabul ettim ben. Ben tertemizdim. Ve sen beni kabul edemedin öyle mi?

Kaç kere yıkmak istedi de beni hayat, yıkılmadım ki ben!

SENDEN BAŞKASI YIKAMAZ BENİ. Sende yıkamazdın da ben öyle istedim. Bak,

Bilir misin bir yarayı kapatmak erdemdir. Daha da açtın sen o yarayı, daha da kanattın. Ama sana aldırmadım. Elinde ölmek iyidir dedim de üç kere, beş kere öldürdün...

Ve sevgilim benim başımı döndürdü bu dünya.

Ben dünyayı sen sanıyorum hala. Kainatı.

Ve bende dönüyorum yolundan, yaralı olarak, yaslı olarak!

Ben anka kuşuydum, sana kim benim kanarya olduğumu söyledi ki!

Ben hiç bilmediğin, duymadığın masalların kahramanıydım...

Sen, seni de kahramanını da hiç bilmeden boynunu büktün.

Eyvallah. Hakkımı helal etmiyorum sana, sende etme...

Ve

Dönmem geri.

Ve

Sende sözünden dönme.

Çık kalbimden, hürsün bundan sonra.

Ve ağlıyorum şimdi, ben kalbine ne yaptımsa,

Sığmamışım diye!