BÜLENT ECEVİT….

28 Mayis 1925,

Merhum lider Bülent Ecevit’in doğum günüydü.

O,

Toprak işleyenin, su kullananın ,

Ne ezilen, ne ezen; insanca, hakça bir düzen

Diyen

Türkiye’ye sendikal hakları, toplusözleşme ve grev düzenini getiren,

Köykent projeleri başlatarak Anadolu’yu yoksulluk ve sefaletten kurtarmaya çalışan Karaoğlan’dı.

Barış güvercini olarak anılırdı.

Emperyalist güçlerin, Irak’ı işgal edeceklerini, Saddam Hüseyin’i ortadan kaldırarak Ortadoğu’nun haritasının değiştireceklerini ilk fark eden liderdi.

Irak krizinin patlak verdiği ilk günlerde koşa koşa Bağdat’a gitti, Saddam’la yüz yüze görüştü, Yapma, etme; Ortadoğu’yu ve seni büyük bir tuzağın içine çekmeye çalışıyorlar  dedi.

Saddam, onu dinlemedi. Ülkesinin ve Ortadoğu coğrafyasının mahvolmasına ve bu günlere gelinmesine yol açacak yanlış adımlar attı...

Bülent Ecevit, 28 Şubat 1986 yılında öldürülen İsveç Başbakanı Olof Palme’nin, Alman Sosyal Demokrat lider Willy Brandt’ın yakın arkadaşıydı.

Daha 1970’li yıllarda İskandinav Modelinden söz etmeye başladı. İsveç, Norveç ve Danimarka yönetim modellerini örnek aldı.

1974 yılında Necmettin Erbakan’la koalisyon hükümeti kurdu.

Kafasındaki sosyal demokrasi modelini gerçekleştirmek için adımlar atmaya çalıştı.

Ancak, ne koalisyonun yapısı, ne de ülke buna hazır değildi.

Bırakmadılar...

Bugün, AKP iktidarı karşısında sus pus olan işverenler, CHP-MSP koalisyonunu yıkmak için gazetelere çarşaf çarşaf hükümet karşıtı ilanlar verdiler. Şeker, yağ, benzin, mazot stoklayarak piyasada satılmasını engellediler. Akaryakıt istasyonlarının, yağ ve şeker satan dükkanların önünde uzun kuyruklar oluştu.

Ecevit, 12 Eylül öncesi ve sonrasında yer aldığı koalisyon hükümetlerinde de huzur bulamadı. Parti içinde hiziplerle, parti dışında reform düşmanlarının saldırısına uğradı.

Evet, onun da Martin Luther King gibi hayalleri  vardı.

Ancak hayâllerini gerçekleştirme fırsatı bulamadı…

Sürekli engellendi...

Reformist dedik, onu uzlaşmacı olmakla suçladık. Hayâl aleminde  yaşadığını söyledik..

Ve, o günlerden bu günlere geldik.

Hal-i pür melâlimiz ortada.

İnsanın inanası gelmiyor;

Bu ülkeden bir Bülent Ecevit geçmiş...

Gerçekten de hayâl sanki...

Mustafa Kemal, İsmet İnönü, Celal Bayar, Süleyman Demirel, Bülent Ecevit bu ülkede hiç yaşamadı sanki.

Onlardan o kadar uzağız ki..

Her ülke, hak ettiği düzenle yönetilir, ne diyelim..

Bugün, doğum gününü kutlarken, sana karşı yüreğimiz buruk Karaoğlan.

Senin değerini bilemedik.

Sevgilerimle…